تبلیغات
درس عربی
درس عربی
در ماشین زندگی راننده باشیم نه مسافر. 
قالب وبلاگ
نویسندگان
لینک های مفید

 

1) فعل مضاعف : فعل مضاعف فعلی است كه در ریشه اش (اولین صیغه ی ماضی ثلاثی مجرد) دو حرف هم جنس وجود داشته باشد. مثل : مدّ ، زَلْزَل  
الف ) قاعده ی ادغام فعل مضاعف در ماضی : در فعل ماضی‌، صیغه هایی كه «ت» فاعل «نا» یا «نون جمع مؤنث» دارند، ادغام صورت نمی‌گیرد و هنگامی كه فعل ماضی با «الف مثنی» و «واو جماعت» بیاید ادغام صورت می‌گیرد. (یعنی دو حرف هم جنس با اهم ادغام می‌شوند)
نتیجه : ماضی در پنج صیغه اول ادغام صورت می‌گیرد و از صیغه ششم به بعد ادغام صورت نمی‌گیرد.
ب) قاعده ی ادغام فعل مضاعف در مضارع و امر حاضر : «فعل مضارع» و «امر» تنها در صیغه هایی كه «نون جمع مؤنث» دارند، ادغام صورت نمی‌گیرد.
* فعل مضارع و امر هنگام كه با «الف مثنی»و«واو جماعت»و«یاء مخاطبه» بیایند، ادغام صورت می‌گیرد.
دقت : در صیغه های مفرد افعال مجزوم و امر هم ادغام كردن جایز است و هم ادغام نكردن.
2)فعل مهموز : فعل مهموز فعلی است كه در ریشه اش (اولین صیغه ی ماضی ثلاثی مجرد) همزه باشد. مانند :
أمِنَ (مهموز القاء : حرف اولش همزه است)
سَأَلَ (مهموز العین : حرف وسطش همزه است)
قرأَ (مهموز اللاّم :‌حرف آخرش همزه است)
در صرف فعل‌های «مهموز» هیچ تغییری رخ نمی‌دهد مگر در برخی از صیغه ها، و فرقی بین صرف فعل‌های مهموز و سالم وجود ندارد مثل :
أَمَرَ (للمضارع، متكلم وحده) ---> أاْمُرُ---> آمُرُ
أمَر ---> أُاْمُرْ ---> أُومُرْ
و در برخی از اوزان ثلاثی مزید تغییراتی رخ می‌دهد مانند نمونه های زیر:
أمِنَ ---> (باب افعال) أأْمَنَ ---> آمَنَ
أَأمَنَ ---> (المجهول) أُاْمُنَ --->
! أومِنَ
أَأْمَنَ --->
!(المضارع) یُؤمِنُ ---> ! (المصدر) اِئمان ---> ایمان  

هر گاه دو همزه كنار هم قرار بگیرند و اولی متحرك و دومی ساكن باشد، سه حالت پیش می‌آید.
1- هر گاه همزه‌ی اول مفتوح باشد و همزه‌ی دوم ساكن باشد. همزه‌ی ساكن به الف) تبدیل می‌شود أَاْ---> آ
2- اگر همزه‌ی اول مضموم باشد و همزه‌ی دوم ساكن باشد، همزه‌ی ساكن به (واو) تبدیل می‌شود. أُاْ---> أُو
 -3
اگر همزه‌ی اول مكسور باشد و همزه دوم ساكن باشد، همزه‌ی ساكن به (یاء تبدیل می‌شود إأْ ---> ایَی)

  قواعد چگونگی نوشتن همزه :

1 همزه‌ی ساكن در وسط كلمه بر روی كرسی مناسب با حركت ماقبل خود نوشته می‌شود مثل:
مأْوی (كرسی همزه «الف» است زیرا حركت ماقبلِ «الف» فتحه است)
مؤمن (كرسی همزه «واو» است زیرا حركت ما قبل «واو» ضمه است)
جئت (كرسی همزه «یاء» است زیرا حركت ما قبل آن كسره است)
2
همزه متطرّفه (همزه ای كه در آخر كلمه قرار می‌گیرد) اگر بعد از حرف ساكنی بیاید، بدون كرسی نوشته می‌شود. مثل : جُزء ، شَیْء
3
همزه‌ی متحرك اگر بعد از حركت ضمه بیاید یا مضموم باشد و ماقبل از آن ساكن یا مفتوح باشد، بر روی كرسی «واو» نوشته می‌شود، مثل :
مؤلِّف (همزه بعد از حركت ضمه آمده است)
یُؤدّی (همزه بعداز حركت ضمه آمده است)
سُؤال (همزه بعد از حركت ضمه آمده است)
رُؤوس ( خود همزه مضموم است) مسؤول (همزه‌، مفهوم و ماقبل آن ساكن است)
رَوؤُف (همزه مضموم و ماقبل آن مفتوح است در تمام موارد فوق كرسی همزه «واو» است.
 




طبقه بندی: درس و آموزش،
برچسب ها: قواعد درس 11 پیش : فعل مضاعف و مهموز،
[ پنجشنبه 25 آبان 1391 ] [ 09:52 ب.ظ ] [ فریبا حزباوی ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


با سلام و درود
این وبلاگ برای استفاده‌ی دانش‌آموزان عزیز و همکاران گرامی طراحی شده. امیدوارم این تلاش ناچیز گام مثبتی در جهت گسترش دانش و فراگیری عزیزان باشد. نظرات و پیشنهادات شما می‌تواند این نهال را به ثمر برساند.
همواره شاد و پیروز باشید.


لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :